Foreign Affairs: Why the rich are getting richer

Robert Lieberman in zijn essay review over 'Winner-Takes-All Politics' van Hacker en Pierson, Foreign Affairs januari/februari 2011:

"The share of total income going to the top one percent has increased from roughly eight percent in the 1960s to more than 20 percent today" [in de VS].

Vervolgens: "...stock-options compensation tends to bend incentives toward the short-term maximization of share prices rather than planning for long term growth...Long-term cost of corporate failure is borne not by CEOs that their executive minions, of course, but by rank-and-file employees, who get laid off when companies need to cut cost and whose pension investments are wiped out when companies' stocks sink."

Inkomensverschillen nemen toe, lange termijn belangen van organisaties worden niet gediend en degenen die de risico's dragen zijn niet degenen met de hoogste beloningen. Dit zijn precies de weeffouten in de huidige economische structuur die Jai en Eno verhelpen met wat zij vertellen in hoofdstuk 8 van 'Jai en Eno', 'De veranderende rol van geld. Van kapitalisme naar doelisme'. (Ik zou nu het woord 'doelisme' willen vervangen door 'societisme', maar goed). Naar een organisatiestructuur die lange termijn doelen dient voor alle belanghebbenden en anders beloont.

Nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer

In de Volkskrant van 21 december 2010 vertelt Alex Brenninkmeijer, de Nationale ombudsman: 'Als je aan de burger vraagt 'waar bent u trots op?' en daarna 'waar maakt u zich zorgen om?', dan zegt hij twee maal: 'de manier waarop we met elkaar omgaan'. Niet de economie of de crisis of de gadgets of de auto'. Dat is dus wat de burger belangrijk vindt..hoe we met elkaar omgaan.

Brenninkmeijer zegt in dit interview ook: 'Mensen worden net zo gelukkig als ze zelf iets hebben als wanneer ze het een ander kunnen geven'.

Interview op TV bij Het Gesprek

Interview met de auteur door Joris van Heulekom bij Blue Shots TV Het Gesprek in het programma Curriculum Vitae. 

VPRO Tegenlicht

You-Tube interview met de auteur.

Onafhankelijke krant

NRC schrijft in haar hoofdartikel van 27 april (2010) dat de krant 'NRC geestelijk eigendom van de redactie blijft', onafhankelijk van wat de aandeelhouders eventueel vinden of willen. Toch is daar discussie over ontstaan na het verzoek om ontslag te nemen aan twee van de drie directieleden door de raad van commissarissen. Wie heeft de zeggenschap over de krant NRC Handelsblad?

Op dezelfde pagina kun je lezen hoe de vee-industrie een halt toe zou moeten worden geroepen. Een oproep van ruim honderd hoogleraren somt de ongewenste effecten van de vee-industrie op: dat gaat over biodiversiteit, mineralenbalans, volksgezondheid, zoetwatervoorraad, verminking, veevoerproductie en CO2-uitstoot tot dierenwelzijn. "Zoals we de slavernij en de kinderarbeid hebben afgeschaft, zo zullen we ook hier onze verantwoordelijkheid moeten nemen. Niemand zou vandaag de dag nog durven beweren dat er wel iets te zeggen is voor kinderarbeid of slavernij vanwege de economische voordelen."

Of het nu gaat over banken, vee-industrie of de media. In al die gevallen zit de weeffout in de zeggenschapsstructuur, zo denken Jai en Eno en ze doen een voorstel voor een alternatief.

Cohen haalt uit naar het 'neoliberalisme'

Het NRC van 27 maart 2010 meldt dat Cohen pleit voor "een zelfbewuste overheid". Als mogelijke maatregel noemt Cohen "reductie van de omvang van banken". Niet alle publieke taken kunnen volgens Cohen aan de markt worden toevertrouwd en soms moet een publieke taak "zelfs worden teruggehaald naar het publieke domein".

Mijn vraag: welke taken zijn niet publiek? En: Is er een andere manier om belangrijke taken minder door commercie te laten besturen zonder ze 'terug te halen' naar de overheid? In het boek 'Jai en Eno' denken de personages van wel.

Emoties en ratio zijn wapenbroeders

In de Volkskrant van 17 maart 2010 interviewt Peter Giesen de filosoof Jan Bransen. Jan Bransen: "Daarom moeten we onze virtuositeit ontwikkelen. We moeten investeren in onze sentimentele vermogens". En: "Het is belangrijk je emoties te cultiveren, door training, zelfonderzoek en zelfkritiek." Een betoog voor 'sentimenteel humanisme', dat dicht aanzit tegen emotionele ontwikkeling.